Duch nauczania w realiach systemu edukacji.

18 kwietnia 2019 Off By Kamil G.

Szkoła jako miejsce, w którym poświęcając czas zdobywamy niezbędną wiedzę i umiejętności, musi posiadać duszę. Możliwość przekazywania wiedzy to jedno z najważniejszych elementów bycia człowiekiem żyjącym w społeczeństwie. Proces ten, mimo usilnych starań osób odpowiedzialnych za narzucanie schematów edukacji, nie daje się eksploatować na siłę bez widocznych i namacalnych konsekwencji. Aby dostrzec ducha edukacji, przestać pędzić za cyferkami, a zamiast tego poświęcić swojemu uczniowi odrobinę więcej uwagi niż zazwyczaj. Dostrzec w przedstawicielu młodego pokolenia niezależną jednostkę, która chce osiągnąć sukces, ale do tego potrzebuje pomocy z ukierunkowaniem na właściwą ścieżkę. Nie można traktować ucznia jako dodatkowy numer do sumarycznej ilości uczniów za który zwiększa się budżet do rozdysponowania. Tak samo nie można postrzegać nauczycieli jako robotów, którzy mają do wykonania pewną sekwencję czynności, którą powinni zwyczajnie wykonywać bez żadnych zmian, jedynie szybciej.

Jedynym poprawnym sposobem zwiększania wydajności systemu edukacji, powinno być codzienne dbanie o harmonię w środowisku nauczania, oraz o podtrzymanie jasnej wizji postępu i samodoskonalenia. Na drodze do tego celu pojawiają się liczne problemy, związane między innymi z brakiem wewnętrznej dyscypliny, nieświadomość konsekwencji oraz nieobecna odpowiedzialność za cele i marzenia swoich podopiecznych. Zamiast mechanicznie pracować nad zwiększeniem ilości i wyników liczbowych, powinniśmy stopniowo zwalniać i kierować swoją uwagę do indywidualnych uczniów. Umożliwienie im w ciszy i spokoju spędzanie czasu w miejscu gdzie pracować będą nad udoskonalaniem swoich umiejętności, jest stabilnym rozwiązaniem problemu. Warto wziąć przykład z poprawnie zrealizowanych rozwiązań jak w przykładzie szkolenia cło. Takie wyjście zapewnia utworzenie właściwych relacji między szkołą a uczniem, oraz wytwarza środowisko czytelnej komunikacji i uświadamia o ogromnej odpowiedzialności za wewnętrzny rozwój po stronie samego ucznia. Wiara w swój nieograniczony potencjał, to siła budująca fundamenty dalszego rozwoju.